De oudheid

1. inleiding

Als begin van de Oudheid nemen we het ontstaan van het schrift in een bepaalde beschaving. Dit beginpunt kan per beschaving en cultuur veranderen.
De prehistorie is de periode die vooraf gaat aan het ontstaan van het schrift. De prehistorie is dan het tijdperk waarin het schrift onbekend is.
Soms spreekt men van protohistorie als die beschaving wel door andere volkeren wordt beschreven maar zelf nog geen schrift kent.
De geschiedenis van Europa wordt onderverdeeld in 3 verschillende periodes. Oudheid, middeleeuwen en nieuwe tijd. Er bestaat ook een
andere indeling waarin de geschiedenis van Europa is ingedeeld in 4 periodes.

De term oudheid wordt gebruikt voor Europese, West -Aziatische en de Egyptische beschavingen. Heel veel culturen kennen een oudheid.
De gezamelijke oorsprong ligt bij het ontstaan van het schrift in het Oude Nabije Oosten. Het schrift is daar rond 3000 voor Christus
ontstaan.

de periode van 750 voor Christus tot 500 wordt de Klassieke Oudheid genoemd. Dit heeft enkel betrekking op de Griekse en Romeinse beschavingen.
Mesoptamië en Egypte latren ze buiten beschouwing.